Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Το γοβάκι. (Αφηγήματα της ζωής.)


Ο Θανάσης εβάδιζεν επί του εξοχικού δρόμου του χωρίου μετά της αγαπημένης του. Αίφνης κρακ και το λεπτεπίλεπτον γοβάκι της εθρυματίσθει. Εν ακαρεί το πόδι της αγαπημένης του εστραμπουλίχθει. Μακράν του χωρίου ευρισκόμενοι εκάθισαν παράμερα αναμένοντας σωτηρίαν εκ του Χείρωνος Κενταύρου ο οποίος παρεπιδημεί εις τα μέρη ταύτα του Πηλίου. Φεύ όμως εσώθησαν από τετρακίνητον Μπεμπούλα πλουσίου φυσιολάτρου Αθηναίου ήτις εσυγκέντρωνεν εις το αυτοκινούμενον όχημα άπαν το περιεχόμενον της αστικής ζωής. Φυσικώ τω λόγω η ηγαπημένη του Θανάση υπανδρεύθει μετά του ιδιοκτήτου του τετρακινήτου το επόμενον έτος εις το χωρίον. ΄Ητο πλέον προφανές δια ποίον είχεν αποκατασταθεί ο μύθος, ως στοιχείο ενός συνόλου της πραγματικής ζωής, ρεφορμιστικώς βεβαίως. Ο φυσιολάτρης Θανάσης αγόρασε μηχανάκι και εργάζεται πλέον εις συνεργείον. Εκεί πλέον πνίγει την λύπην του εις τα κεκαυμένα έλαια των κινητήρων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου